Sailing in Croatia

A history of sailing trips

Tag: Vinogradisce (page 1 of 2)

Naar de Pakleni Otoci 2007 Route

Dit jaar hebben we pas in september gezeild, twee weken. Het schip was dezelfde Bénéteau Oceanis 311 die we in 2005 gebruikten en de volledige route vind je hieronder. Een combinatie van enkele dagen met relatief grote afstanden, en de nodige dagen rustig in een baai blijven liggen. We hebben de nodige nieuwe plaatsen aangedaan.

Het weer was goed. Wederom veel noordelijke wind (Bura, Tramontana en Maestral). Meestal 10 – 15 knopen, een enkele keer heftiger, maar eigenlijk nooit boven de 25 knopen. We begonnen met prachtig zonnig weer, vervolgens werd het een tweetal dagen wisselend bewolkt, regenachtig en fris. Tegen het einde van de eerste week was het weer 26 – 28 graden Celsius en onbewolkt, en dat bleef zo tot het einde. Door de koude dagen en regen in de eerste week daalde de temperatuur van het zeewater wel van 23 – 24 graden Celsius naar 20 – 21 graden Celsius.

We konden merken dat we later in het seizoen zaten. Het was ’s avonds vroeg donker (uiterlijk 20:00 uur) en ’s nachts werd het behoorlijk koud. Verder was het in de havens en de baaien drukker dan we gewend waren van onze ‘normale’ periode eind mei.

Uvala Vinogradisce (Sveti Klement) – Luka Tiha (Hvar)

Met een lekker briesje van 10 – 15 knopen uit ZO richting (Jugo) verlaten we tegen 09:30 uur de baai. Buiten hijsen we direct de zeilen en koersen eerst in ZW richting naar Vis. Al na een kwartier hebben we een ontmoeting met een groep dolfijnen. Drie pracht exemplaren springen rond de boot en zwemmen een tijdje met ons mee. We besluiten niet te gaan rennen voor de camera, maar gewoon van dit unieke schouwspel te genieten. Geen foto’s dus.

Gebruik makend van de gunstige wind ronden we tegen 11:30 Rat Pelegrin naar de noordkant van Hvar. Tegen 13:00 arriveren we weer in Luka Tiha. Tijdens het afmeren worden we daar voor het eerst geconfronteerd met echte materiaalpech. De elektrische ankerlier begeeft het. Dan maar op de hand… Als de boot eenmaal ligt, het anker aan de boeg en twee lijnen van de achtersteven naar twee stevige bomen op de wal, zoeken we contact met onze vrienden van Ultra Sailing. Met telefonische ondersteuning komen we erop uit dat de controlbox van de ankerlier kapot moet zijn. We spreken af dat wij de volgende ochtend naar Stari Grad zullen gaan. Zij zorgen dat er dan een vervangende controlbox is, en iemand om die erin te zetten.

Noodgedwongen gaan we dus maar weer zwemmen. De lucht is 28 graden Celsius en het water 20, dus dat is geen straf. Rond de boot bevindt zich een grote school kleine visjes, en ook in de rest van de baai is genoeg te zien. ’s Avonds trakteren onze Duitse buren (drie oudere heren op een Bavaria 39) ons nog op gezang van zeemansliederen en andere Duitse ‘klassiekers’. Op de een of andere manier paste dat nog in de sfeer ook.

Rond de Pakleni Otoci

Vroeg in de ochtend verlaten we Uvala Vinogradisce voor een klein rondje Pakleni Otoci. We bekijken Uvala Stipanska op Marinkovac, maar vinden deze te diep om een fatsoenlijke ankerplaats te zijn. De inham aan de zuidoostkant van Jerolim is juist weer te ondiep en te nauw.

We proberen een plaatsje te vinden in de haven van Hvar, maar dat lijkt dit jaar nog onmogelijker dan andere jaren. Aan de kade liggen vrijwel alleen maar superjachten, en in de zuidwesthoek van de haven liggen nog wat zeilboten voor anker. Dicht op elkaar, in water van ruim 20 meter diep. Voor ons geen Hvar dit jaar. Wij leggen de boot een paar uur voor anker in de tweede baai in westelijke richting vanaf de haven. Hier genieten we van ham en eieren voor het ontbijt. Daarna met de dinghy naar de wal om inkopen te doen.

Tegen 11:00 uur verkassen we naar de kleine inham aan de noordkant van Jerolim om te zwemmen. Na de lunch, tegen 14:00 uur, gaan we via de passage tussen Marinkovac en Planikovac terug naar Uvala Vinogradisce. De rest van de middag wordt gespendeerd aan het betere Rest & Recreation werk. Weinig doen dus. ’s Avonds uitstekend gegeten bij Meneghello.

Korčula – Uvala Vinogradisce (Sveti Klement)

Rond 09:30 uur varen we de haven uit met 20 – 25 knopen wind uit NW (Maestral). We varen in westelijke richting, door het Pelješki Kanal in de richting van Hvar. In de daarop volgende uren neemt de wind af naar 12 – 15 knopen en later tot 10-12. Met een rustig gangetje varen we rond 15:00 uur langs Šćedro richting Hvar en de Pakleni Otoci.

Daarna wordt de wind vanuit WNW wisselend in kracht. Af en toe stort ‘ie zich met donderend geweld over Hvar heen en hebben we ineens windstoten van 25 knopen. Het volgende moment staat er 5 knopen of minder. We varen ongeveer gelijk op met enkele Oostenrijkse zeiljachten, en het is een mooi gezicht om te zien hoe ieder op z’n eigen manier op de windstoten reageert. Op een gegeven moment maakt één van de jachten zelfs een pirouette: 360 graden om z’n as. De fok draait hierbij diverse malen om de voorstag heen. Het kost ‘m wel even om dat weer te ontwarren.

Tegen 18:00 uur varen we Uvala Vinogradisce binnen, één van de baaien aan de zuidkant van Sveti Klement. Het is er druk, zo’n 15 jachten liggen er in de baai. Wij vinden nog een plek aan de oostkant van de baai, en zijn blij met onze beperkte diepgang van minder dan anderhalve meter…

’s Avonds wordt er een bruiloft gevierd in één van de restaurants bij de baai. Gelukkig is deze (tegen het Kroatische gebruik in) vroeg afgelopen. Verder zien we nog een Belgisch jacht de halve baai omploegen in een ankerpoging. Keer op keer wordt het anker uitgegooid en gaat men volle kracht achteruit. Uiteindelijk geven ze het op en verlaten de baai…

Naar Dugi Otok en Mljet 2006 Route

Twee weken zeilen en alles achter je laten. Ons schip was een Bénéteau Oceanis 373 en de volledige route vind je hieronder. Grote afstanden: van Split naar Dugi Otok, vervolgens naar beneden naar Mljet, en weer terug naar Split. Bij elkaar naar schatting zo’n 300 NM, ruim 550 kilometer. De trip was een mengeling van bekende en nieuwe plekjes.

Het weer was wisselend. We begonnen met prachtig zonnig weer, vervolgens werd het een aantal dagen wisselend bewolkt en fris. De tweede helft van de tweede week was het wel weer lekker zonnig. Gelukkig betekende dit geen gebrek aan wind. Veel noordelijke wind (Bura, Tramontana en Maestral). Meestal 10 – 15 knopen, een enkele keer heftiger (30 – 40 knopen). Onze topsnelheid was 9,2 knopen, niet slecht voor zo’n schip.

Vinogradisce (Sveti Klement) – Hvar

Omdat het maar blijft regenen staan we pas om 09:00 op. Het weer ziet er beroerd uit. Maar het is zaterdag, de vaste wisseldag van de meeste charters. Dat betekent dat het in Hvar, waar iedereen naartoe gaat, relatief rustig zal zijn.

Om 10:30 uur halen we het anker op. Langzaam varen we door het ondiepe kanaal tussen Marinkovac en Planikovac, twee kleine eilandjes ten O van Sveti Klement. Om 11:00 varen we de haven van Hvar binnen. Hier varen we enkele rondjes, maar er duikt geen havenmeester op. Omdat we geen zin hebben om te ankeren, laten we een van de bemanningsleden afstappen op de kade van de veerhaven. Hij loopt vervolgens naar het gedeelte voor de jachten, zo’n 100 meter noordelijk, en vist een lijn voor ons uit het water. Met z’n drieën op de boot en de vierde op de kade meren we de boot volgens het boekje af. We zien overigens nog behoorlijke schade van de eerdergenoemde storm aan de kade.

Als het even later weer droog is duikt de havenmeester op. ‘Het regende…’ zegt hij verontschuldigend. Ik heb er weinig boodschap aan, maar dit soort gedrag is in Hvar normaal. Gelukkig breekt even later de zon weer door, en kunnen we genieten van een dagje in het ‘Saint Tropez van Kroatië’. We laten de was doen (er zit een wasserette bij de markt naast de kerk), en doen ook de nodige boodschappen. Er wordt stevig geïnvesteerd hier: twee hotels aan de haven zijn wegens grondige renovatie gesloten. Maar sommige dingen blijven hetzelfde: Gemiddeld zijn de prijzen 50% hoger dan in Zagreb of Split. Voor het ‘voorrecht’ om hier een nachtje aan de kade af te meren betaal je evenveel als in de duurdere jachthavens.

’s Nachts draait de wind weer, en ontstaat er een vervelende deining in de haven. We laten de meerlijnen aan de achtersteven maximaal vieren, zodat we op 1½ à 2 meter afstand van de kade liggen. De meerlijn aan de boeg trekken we stevig aan. Het is oncomfortabel rollen. Gelukkig is er door de weggeslagen meerringen voldoende afstand tussen de jachten. Meestal lig je hier zo dicht op elkaar dat er een groot risico is dat je met de verstaging vast komt te zitten aan een ander schip.

In zuidwestelijke richting (Vis) zien we een gigantisch onweer woeden. Als dat deze kant op komt wordt het hier echt oncomfortabel. We zorgen er dan ook voor dat we helemaal klaar zijn voor vertrek. Om 01:00 uur ’s nachts vullen we zelfs nog de watertanks bij. De rest van de nacht waakt afwisselend een van ons in de cockpit. Ik ben blij te zien dat een aantal andere jachten dezelfde voorzorgsmaatregelen neemt. Een stevige storm zing ik liever buiten de haven uit dan hier tussen alle andere schepen. Gelukkig gaat het noodweer ten westen van Hvar voorbij, en blijft het hier beperkt tot het oncomfortabele rollen. De combinatie van uitgaanspubliek en weersomstandigheden is wel funest voor onze nachtrust.

Rogoznica – Vinogradisce (Sveti Klement)

’s Ochtends komt de wind alweer uit ZO richting. Maar gelukkig verandert dat snel. Rond 10:45 uur, als we ten Z van Rat Movar varen, draait de wind in een tijdsbestek van enkele minuten naar het NW, en neemt dan toe naar 10 – 13 knopen. Op die manier is het lekker zeilen. We laten Šolta dan ook links liggen, en varen verder in de richting van Hvar. Rond het middaguur duikt er weer een groep dolfijnen op. Dat blijft toch een prachtig gezicht.

Op een windstilte in de loop van de middag na blijft de wind waar ‘ie zat: NW. Tegen het eind van de middag komt Sveti Klement in beeld: de Vinogradisce baai. Hier gooien we rond 18:00 uur het anker uit.

’s Nachts draait de wind naar het NO: de Bura. Zelfs in deze beschutte baai krijgen we vlagen van meer dan 15 knopen voor onze kiezen. Ik sta dan ook diverse malen op om het anker te controleren. Rond 05:00 uur begint het te regenen, en het houdt niet meer op.

Lastovo v.v. 2005 Route

Eén van onze kortere trips, maar absoluut een van de mooiere. Deze keer hebben we een week gezeild, vanuit de thuisbasis Split. Het schip was een Bénéteau Oceanis 311 en de volledige route vind je hieronder. Een week met prachtig weer. Iedere dag ruim boven de 30 graden, en slechts één (gedeeltelijk) bewolkte dag. Een week ook met prachtige wind. Iedere dag een goede zeilwind van meestal rond de 15 knopen, veelal uit NW richting (Tramontana).

Vinogradisce (Sveti Klement) – Hvar

Kalm aan vandaag. Er is bewolking en er zijn buien voorspeld. De bewolking komt een beetje, de buien niet. Maar we willen graag aapjes gaan kijken. Dus varen we rond de middag naar de haven van Hvar, om aan te meren aan de Riva.

Daar krijgen we spijt van…. Om een uur of twee ’s nachts besluiten de nog wakker zijnde bezoekers en bewoners om op de kade een feestje te gaan bouwen. Dit bij gebrek aan kroegen die nog open zijn. Drie gitaren en een trommel. En een wisselende groep aanwezigen. Het geheel gaat door tot een uur of zes ’s ochtends. Best goede zang trouwens…

We hebben trouwens goed gegeten bij Restaurant Luna.

Vis – Vinogradisce (Sveti Klement)

’s Ochtends staat er weinig wind. We hebben geen idee waar we heen willen, maar wel de haven uit en naar een rustige plek. Op de motor varen we richting Sveti Klement, één van de Pakleni Otoci. Ongeveer op het punt dat we hier aankomen begint het te waaien. Stevig, tussen de 15 en 20 knopen, en weer uit NW. Dus wenden we de steven en hijsen de zeilen. Tussen Vis, Šolta en Hvar gaan we op zoek naar dolfijnen. Maar die vinden we dit jaar niet….

Uiteindelijk varen we eind van de middag terug naar Sveti Klement, om te ankeren in Uvala Vinogradisce.

« Oudere berichten

© 2020 Sailing in Croatia

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑