A history of sailing trips

Tag: Skrivena Luka

Via Lastovo naar Dubrovnik 2009 Route

In september 2009 hebben we twee weken gezeild langs de Kroatische kust. Het schip was een Bénéteau Oceanis 323 en de volledige route vind je hieronder.

In totaal hebben we ongeveer 335 zeemijl afgelegd. Vanuit Split via Brač en Korčula naar Lastovo, vervolgens door naar de Elaphite Eilanden en Dubrovnik. Daarna zijn we op ons gemak via Mljet, Korčula, Hvar en Vis teruggezeild naar Trogir en uiteindelijk weer naar Split. We hebben weer enkele nieuwe plaatsen aangedaan en enkele (ook minder prettige) ontdekkingen gedaan op bekende plaatsen. We hebben 9 nachten aan ons anker (of een boei) gelegen en 4 nachten in een haven doorgebracht.

Het weer was erg goed, we hadden iedere dag volop zon en temperaturen tot 30 graden Celsius en hoger. Halverwege de trip hebben we één dag slecht weer gehad, met regen- en onweersbuien. En de Bura-wind had nog een mooie uitsmijter voor ons. We hebben vooral Bura (Noord-Oost) en Tramontana (Noord-West) wind gehad, maar ook wat Jugo (Zuid-Oost). De zeewatertemperatuur was 24 – 25 graden Celsius – heerlijk om te zwemmen.

Begin september is het ’s avonds vroeg donker (uiterlijk 20:00 uur). De temperatuur daalde ’s nachts tot zo’n 20 graden Celsius. Verder was het in de populaire havens en de baaien nog behoorlijk druk.

Skrivena Luka (Lastovo) – Šipanska Luka (Šipanska)

Zwemmen, ontbijten, en om 08:20 uur het weerbericht via Dubrovnik Radio op VHF (we zijn inmiddels buiten het bereik van Split Radio). De prettige dagelijkse ochtendroutine op de boot. Het belooft hetzelfde weer te worden als gisteren, en het is nu alweer erg warm, rond de 25 graden Celsius. Wij besluiten om langs de zuidkust van Mljet in oostelijke richting te varen. Voorlopig is ons doel Uvala Saplunara, een baai aan de zuidoostelijke punt van Mljet. Rond 09:00 gaan we ankerop en varen de baai uit. Eenmaal buitengaats is onze koers 090, pal oost. Een aantal andere schepen vaart in noordoostelijke richting, vermoedelijk richting Korčula of de noordkant van Mljet. Wij willen de Vrhovnjaci, de keten van rotsen en kleine eilandjes ten oosten van Lastovo, echter aan de zuidkant passeren.

De voorspelde zuidwestelijke wind blijft vooralsnog uit. In plaats daarvan is de wind oostelijk, en daar gaan wij nu net naartoe. Noodgedwongen varen we dus dit eerste stuk op de motor. We komen deze hele dag maar één ander zeilschip tegen, dat langs de zuidkust van Mljet in westelijke richting vaart. Voor de rest zijn we helemaal alleen.

Rond 10:30 draait de wind naar het noordoosten, 7 knopen, en kunnen we de zeilen hijsen. Tegen 11:30 uur peilen we de vuurtoren op Glavat, de meest oostelijke van de Vrhovnjaci, pal noord. Even later valt de wind weer weg en zijn we op de motor aangewezen. Goli Rat, de westelijke punt van Mljet, peilen we tegen 13:00 uur pal noord. Even later komt de wind ook weer terug, nu inderdaad uit westelijke richting, 6 knopen. We hijsen dus weer de zeilen en vervolgen onze weg.

Om 15:20 uur luisteren we naar het middagweerbericht via Dubrovnik Radio. We varen op dat moment nog een mijl of 5 ten westen van Uvala Saplunara. Voor die avond en de nacht wordt er echter zuidwestelijke wind voorspeld, 5 tot 15 knopen. En Uvala Saplunara is volledig open naar het zuidwesten. En na de ervaringen van afgelopen nacht in Skrivena Luka hebben we wel behoefte aan een rustige nacht. Maar als plan A faalt, is er altijd nog de rest van het alfabet…

Als we een uurtje later langs Uvala Saplunara varen, zien we daar toch de nodige schepen voor anker liggen. Wij varen echter door en ronden Rt Gruj, de zuidoostelijke punt van Mljet. Daarna koers 055 naar het noordoosten richting Prolaz Harpoti, de doorgang tussen de eilanden Šipan en Jakljan. Dit zijn twee eilanden uit de zogenaamde Elaphiten groep, de reeks van eilandjes tussen Dubrovnik en Pelješac. Het is een prachtige nauwe kloof, aan weerszijden begroeid met pijnbomen die ons heerlijk tegemoet geuren.

Na de passage gaan we stuurboord uit en varen de haven van Šipanska Luka in. Het is inmiddels al 18:00 uur, we maken er een lange dag van. We vinden een ankerplekje in de baai en houden het gezien voor vandaag. Vanaf het water ziet Šipanska Luka er schattig uit, maar we hebben geen puf meer om de bijboot te water te laten en de boel te gaan bekijken. Die nacht slaap ik als een roos, al vrees ik dat het hele stadje mij heeft horen snurken…

Tri Luke (Korčula) – Skrivena Luka (Lastovo)

Om 04:00 word ik wakker. Alles is rustig, maar ik sta toch even op om het anker te controleren. Buiten is het vrijwel windstil en helder, met veel sterren en een driekwart maan aan de hemel. We liggen er goed bij. Het is niet koud, en ik blijf even zitten om te genieten van de rust en de stilte.

Na nog een paar uur slaap stap ik rond 07:30 echt uit bed. Rondje zwemmen, weerbericht via de VHF, ontbijten, nog een rondje zwemmen, beetje lezen… Pas tegen 10:30 gaan we ankerop. Buiten de baai hijsen we direct de zeilen in een noordwestelijke wind van 6 – 9 knopen (Maestral Tramontana). De barometer is sinds 08:00 uur al 4 hPa gestegen naar 1018 hPa. Met een gangetje van zo’n 4 knopen varen we op een koers van 150 richting de westelijke kant van het eiland Lastovo. Tegen 12:30 zijn we ter hoogte van de rots Plič Pod Mrčaru aan de noordwestkant van Lastovo, en een uurtje later varen we rond het eiland Bratin. Al snel komt de vuurtoren tussen Rt Skriževa en Rt Struga in zicht, en tegen 14:45 laten we anker neer in Skrivena Luka.

Volgens de pilot guide is dit een uitstekende ankerplek, maar hij valt ons een beetje tegen. De bescherming tegen de wind is minder goed dan we hoopten. Aan de westzijde van de baai is een restaurant met een eigen steiger, dat goede zaken doet. Wij liggen met vier andere jachten voor anker in het noordelijke deel van de baai, in 5 meter water.

Tegen de avond draait de wind naar het noorden en neemt toe naar 15 – 20 knopen, en rond 19:30 merk ik dat de andere jachten dichterbij komen. Ook mijn referentiepunten op de wal zijn verschoven. Ons anker is gaan krabben… We proberen eerst opnieuw te ankeren in het noordelijke deel van de baai. Hadden we eerst 20 meter ketting in het water (1 op 4), nu verruimen we dat naar 30 meter (1 op 6). Het haalt niets uit, al gauw krabben we opnieuw.

Tijd voor drastische maatregelen. Het is inmiddels donker geworden, dus de navigatieverlichting gaat aan en het anker wordt weer opgehaald. Ik zoek nu het midden van de baai op, ver weg van alle andere jachten die voor anker liggen. In 7 meter water gooien we 50 meter ketting uit, 1 op 7, en ik vaar een stuk achteruit om het anker te helpen zich echt goed in te graven. Dat lijkt te helpen.

We krijgen vanaf de wal nog bezoek van de bemanning van een Duits jacht dat aan de steiger afgemeerd ligt. Ze zagen ons jacht bewegen en herankeren, en bieden hun hulp aan. We hebben het probleem dan hopelijk al onder controle, maar ik waardeer hun aanbod zeer. De ware geest van goed zeemanschap! Het daarop volgende uur controleer ik meermaals onze ligging. Dat gaat goed, we lijken nu wel goed vast te liggen.

Ik slaap die nacht weer in de cockpit en zet mijn wekker iedere twee uur om het anker te controleren. Rond 02:00 uur gaat de wind liggen, en vanaf dat moment slaap ik iets geruster. Toch ben ik redelijk geradbraakt als ik om 07:00 uur opsta. Dit was toch vakantie?

Een week later vertel ik mijn verhaal over het krabbende anker in Skrivena Luka aan een bevriende Kroatische schipper. Hij kan mij het raadsel verklaren. Het noordelijke deel van Skrivena Luka heeft een bodem die bestaat uit rotsen bedekt met een dunne laag zand, het anker kan zich hier niet goed ingraven. Het midden en zuidelijke deel hebben een dikkere laag van zand en modder, daar gaat het wel goed. Iets om in mijn oren te knopen.

© 2020 Sailing in Croatia

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑