A history of sailing trips

Tag: Palmižana

De zuidelijke eilanden 2011 Route

In september 2011 hebben we twee weken gezeild langs de Kroatische kust. Het schip was een Bénéteau Oceanis 323 en de volledige route vind je hieronder.

In totaal hebben we ongeveer 240 zeemijl afgelegd. Vanuit Split via Brač naar Vis, vervolgens via Hvar en Korčula naar Lastovo, vervolgens door naar Mljet. Daarna zijn we op ons gemak via Korčula en Hvar teruggezeild naar Split. We hebben weer een aantal nieuwe plaatsen aangedaan. We hebben 8 nachten aan ons anker (of een boei) gelegen en 2 nachten in een haven doorgebracht.

Het weer was weer erg goed, we hadden iedere dag volop zon en temperaturen tot 30 graden Celsius en hoger. We hebben goede zeilwind gehad, vooral uit NW, en de zeewatertemperatuur was 24 – 25 graden Celsius.

Begin september is het ’s avonds vroeg donker (uiterlijk 20:00 uur). De temperatuur daalde ’s nachts tot zo’n 20 graden Celsius.

ACI Palmižana (Sveti Klement) – Tri Luke (Korčula)

Vandaag een rustige zeildag van Sveti Klement naar Korčula. We vertrekken op tijd, om 09:00 uur verlaten we de haven. We hijsen vrijwel direct de zeilen in 12 – 14 knopen wind uit NW. Rustig koersen we langs de haven van Hvar-stad. Tussen het eilandje Jerolim en de vuurtoren op Pokonji Dol verleggen we de koers naar 145, richting de westpunt van Korčula. De daaropvolgende uren verlopen rustig, al valt de wind rond de lunch een uurtje weg.

Na enkele malen gijpen laten we tegen 15:00 uur het anker vallen in Tri Luke. Dat valt nog niet mee, door het vele zeegras gaat het krabben en we moeten enkele malen herankeren. Ook andere schepen hebben hier last van. De NW wind houdt ook ’s avonds nog aan. ’s Nachts controleren we diverse malen het anker, maar gelukkig blijven we stevig vastliggen.

Vis – ACI Palmižana (Sveti Klement)

Maandagochtend om 07:45 uur is het tijd voor het ochtendweerbericht via Split Radio op de VHF. Dat ziet er niet erg goed uit. Het is ook bewolkt. De voorspelling is dat de zuidoostenwind (Jugo) vanmiddag naar noordoost draait (Bura). Dat gaat gepaard met regen- en onweersbuien.

Ook omdat Vis bij Bura geen veilige haven is gooien we om 09:15 uur de lijnen los. We zijn van plan om in de richting van het eiland Korčula te zeilen. Buitengaats hijsen we al snel de zeilen in 8 knopen wind uit het zuidoosten, en volgen voorlopig koers 90. Aan de noordelijke horizon hangt een grote grijze wolk boven het eiland Šolta. In het daaropvolgende uur wordt die steeds donkerder, en tegen 10:30 uur zien we aan de horizon stevige regenbuien en een groot aantal bliksemflitsen.

We verleggen onze koers naar 20, richting de Pakleni Otoci, en dan begint de race tussen ons en Moeder Natuur. En uiteraard wint Moeder Natuur. Als we het kanaal tussen de eilandjes Paržanj en Borovac invaren begint het te regenen. Grote dikke druppels gaan al snel over in een stortbui die het zicht beperkt tot 50 à 100 meter. Na het kanaal varen we een oostelijke koers. Overal om ons heen zien we bliksemflitsen, met binnen enkele seconden de bijbehorende donderslag. Het onweer zit recht boven ons.

Na ruim een half uur bereiken we ACI Marina Palmižana aan de noordkant van het eiland Sveti Klement. Net voordat we de haven invaren stopt het met regenen en nadat we aangelegd hebben klaart het op en breekt de zon door. Om ons heen ligt een aantal schepen die hier tijdens de bui hun toevlucht gezocht hebben. De damp slaat er van af. Letterlijk, want iedereen heeft z’n uitrusting te drogen hangen. We hebben helaas geen foto’s van het noodweer, want daar waren we te druk voor. Jullie moeten het doen met een plaatje van onze drogende uitrusting…

We eten een stevige lunch en nemen een verfrissende douche om bij te komen. ’s Middags wordt het zowaar nog 31 graden met een felle zon aan een strakblauwe hemel. ’s Avonds nemen we de watertaxi naar Hvar en gaan lekker uit eten bij Lucullus.

Rond de Pakleni Otoci

Vroeg in de ochtend verlaten we Uvala Vinogradisce voor een klein rondje Pakleni Otoci. We bekijken Uvala Stipanska op Marinkovac, maar vinden deze te diep om een fatsoenlijke ankerplaats te zijn. De inham aan de zuidoostkant van Jerolim is juist weer te ondiep en te nauw.

We proberen een plaatsje te vinden in de haven van Hvar, maar dat lijkt dit jaar nog onmogelijker dan andere jaren. Aan de kade liggen vrijwel alleen maar superjachten, en in de zuidwesthoek van de haven liggen nog wat zeilboten voor anker. Dicht op elkaar, in water van ruim 20 meter diep. Voor ons geen Hvar dit jaar. Wij leggen de boot een paar uur voor anker in de tweede baai in westelijke richting vanaf de haven. Hier genieten we van ham en eieren voor het ontbijt. Daarna met de dinghy naar de wal om inkopen te doen.

Tegen 11:00 uur verkassen we naar de kleine inham aan de noordkant van Jerolim om te zwemmen. Na de lunch, tegen 14:00 uur, gaan we via de passage tussen Marinkovac en Planikovac terug naar Uvala Vinogradisce. De rest van de middag wordt gespendeerd aan het betere Rest & Recreation werk. Weinig doen dus. ’s Avonds uitstekend gegeten bij Meneghello.

Naar Dugi Otok en Mljet 2006 Route

Twee weken zeilen en alles achter je laten. Ons schip was een Bénéteau Oceanis 373 en de volledige route vind je hieronder. Grote afstanden: van Split naar Dugi Otok, vervolgens naar beneden naar Mljet, en weer terug naar Split. Bij elkaar naar schatting zo’n 300 NM, ruim 550 kilometer. De trip was een mengeling van bekende en nieuwe plekjes.

Het weer was wisselend. We begonnen met prachtig zonnig weer, vervolgens werd het een aantal dagen wisselend bewolkt en fris. De tweede helft van de tweede week was het wel weer lekker zonnig. Gelukkig betekende dit geen gebrek aan wind. Veel noordelijke wind (Bura, Tramontana en Maestral). Meestal 10 – 15 knopen, een enkele keer heftiger (30 – 40 knopen). Onze topsnelheid was 9,2 knopen, niet slecht voor zo’n schip.

ACI Marina Palmižana – Lučice (Brač)

Rond 10:30 uur verlaten we de jachthaven. Het is ‘spitsuur’, en in een zee vol zeilen varen we richting Rat Pelegrin, de westelijke punt van Hvar. We willen proberen om richting Bol te gaan, een dorp aan de zuidkant van het eiland Brač. Daar bevindt zich Dugi Rat, een bekend strand en beroemde surfspot. We willen eigenlijk even op bezoek bij vrienden die daar verblijven. De wind is NW, 10 – 12 knopen, en er staat ook een lange, trage deining uit het NW. Rond 11:00 uur ronden we Rat Pelegrin, en varen we verder in NO richting.

Een half uurtje later gaat het mis. De wind draait in hoog tempo van NW naar NO, en neemt sterk toe. Al gauw boksen we op tegen 20 – 25 knopen wind, en een stevige deining. De weersverwachting van 13:00 uur bevat een waarschuwing. Bura tot 40 knopen. Ook zijn diverse veerdiensten rond Brač gestaakt wegens de hoge golven en harde wind.

Na ampele overweging geven ook wij de poging op om Bol te bereiken. We schieten geen meter op, en onder deze omstandigheden bij Bol afmeren of bij Dugi Rat ankeren is gekkenwerk. We zeilen in de richting van Lučice, onze vertrouwde baai aan de zuidkant van Brač. Zelfs in deze goed beschutte, en ondanks het vroege tijdstip al erg drukke, baai meten we 16 – 20 knopen NO-wind. De Bura laat haar tanden weer eens zien.

De rest van de dag doen we het rustig aan. Beetje zwemmen, beetje zonnen, beetje lezen. Het leven is zwaar soms….

Luka Polace (Mljet) – ACI Marina Palmižana

Tegen zonsopgang (05:30 uur) wordt ik wakker. Over twee dagen moeten we terug zijn in Split. Het wordt dus tijd om de steven weer naar het noorden te richten. Helaas is zowel de VHF- als FM-ontvangst in deze baai op z’n zachtst gezegd beroerd. Ik heb dus weinig informatie over de weersverwachting. Op dit moment is het droog en zonnig, met een rimpelloze baai. Maar dat zegt niet veel op de Adriatische Zee.

Rond 08:00 halen we het anker op. Voorzichtig varen we door de verraderlijke ingangen van Luka Polace naar open water. Daar gaan we naar het NW richting Korčula. Eerst motorzeilend, maar al gauw neemt de wind toe tot een Bura (NO) van 8-10 knopen. Heerlijk zeilen op een (op dit tijdstip) nog volledig lege zee. We ontbijten op ons gemakje terwijl Korčula steeds dichterbij komt.

Rond 10:30 zeilen we het Pelješki Kanal binnen. Terwijl ik me zit te ergeren aan het langgerekte lint van vakantiehuizen, dat vanaf Orebic naar het noorden gebouwd wordt (Kroatië, pas alsjeblieft op wat je met je kuststrook doet!) luisteren we naar de weersverwachting. Die is niet best. We zien al een tijdje een prachtige donkere donderwolk boven het eiland Korčula hangen. Dat lijkt de voorbode te zijn van een stevige storm uit ZW. Er wordt wederom wind tot 40 à 45 knopen voorspeld, windkracht 8 à 9.

De wind neemt gestaag toe tot 15 – 20 knopen (maar nog wel uit NO richting), en met een vaartje van 7 knopen stuiven we op Hvar af. Overal om ons heen zien we de prachtigste regen- en onweersbuien. Een groep jachten achter ons verdwijnt achter een regengordijn. Links van ons schieten bliksemschichten door de lucht. Maar vooralsnog zeilen wij keurig tussen de buien door. Wij hebben Šćedro als reservebestemming in gedachten, maar dan moet die wind wel draaien. De beschutte ankerplaatsen van Šćedro liggen namelijk aan de N-kant van het eiland.

Ter hoogte van Šćedro krijgt de storm ons te pakken. De wind draait in enkele minuten van NO naar ZW (180 graden! Dat is een prachtig fenomeen om te zien gebeuren). Een striemende regenbui daalt op ons neer. Wij hebben de bimini ingeklapt en zijn op alle andere manieren op de storm voorbereid. De zeilpakken zijn uit de tas gehaald, en reddingsvesten en life-lines liggen voor het grijpen. Maar vooralsnog valt het allemaal mee, de wind blijft maar rond de 20 knopen hangen.

We besluiten dan ook door te zeilen richting Hvar. Gezien de ZW wind is ACI Palmižana de meest geschikte bestemming. Rond 16:00 uur wordt het droog, we hebben dan nog een mijl of 6 te gaan naar Hvar. Rond 17:00 uur leggen we aan op een van de laatste beschikbare plekjes in ACI Palmižana. Met een extra lijn aan de boeg, want de wind draait inmiddels weer naar NO. En Bura is de enige wind die hier wel lichte deining veroorzaakt. Maar ACI Palmižana blijft mijn favoriete jachthaven langs de kust.

’s Avonds eten we bij Restaurant Meneghello. Het is een prima restaurant, maar let op! Wij wisten om 18:30 uur nog net een niet-gereserveerd tafeltje te bemachtigen. Het was nog rustig, en er was nog volop keuze uit verse vis, die we ook redelijk snel op tafel hadden staan. Als het eenmaal druk is kan de keuken en bediening het niet meer aan, en mensen kregen bij hun bestelling rustig te horen dat het wel eens twee (2) uur zou kunnen duren voordat ze hun hoofdgerecht op tafel zouden hebben. Uiteraard vertelt men dat als de wijn en de drankjes al op tafel staan… Maar onze gerechten waren uitstekend.

Lastovo v.v. 2005 Route

Eén van onze kortere trips, maar absoluut een van de mooiere. Deze keer hebben we een week gezeild, vanuit de thuisbasis Split. Het schip was een Bénéteau Oceanis 311 en de volledige route vind je hieronder. Een week met prachtig weer. Iedere dag ruim boven de 30 graden, en slechts één (gedeeltelijk) bewolkte dag. Een week ook met prachtige wind. Iedere dag een goede zeilwind van meestal rond de 15 knopen, veelal uit NW richting (Tramontana).

ACI Palmižana – Split

Vandaag staat in het teken van een rustige terugreis naar Split. Toch nog zo’n 25 mijl te gaan vanaf Hvar. Je kunt merken dat morgen de vaste ‘wisseldag’ van de charters is. Vanuit alle hoeken en gaten zetten de schepen koers naar Splitska Vrata. Het is drukker dan we de afgelopen week waar dan ook gezien hebben.

Met een lichte Jugo in de rug varen we met een gangetje van zo’n 3 knopen door het Pakleni Kanal tussen Hvar en de Pakleni Otoci naar Rt Pelegrin (de kaap die de westpunt van Hvar vormt). Daarna scherp N naar Splitska Vrata. Tussen Hvar en Brač wisselt de wind nogal en draait naar NW (daar is de Tramontana weer….), maar we hebben geen haast en dobberen rustig voort. Tegen de tijd dat we bij Splitska Vrata aankomen staat er een stevige bries. We varen richting Milna om de dieseltank bij te vullen – daar zijn we snel mee klaar. Slechts 10 liter diesel gaat erin. Maar ja, qua weer en wind was het ook een meer dan fantastische week.

We leggen nog een paar uurtjes de boot voor anker in een van de baaitjes in de Baai van Milna. Nog één keertje zwemmen en van de zon genieten. Het water is helder, de zon is sterk en het bier is koud – wat wil een mens nog meer?

Rond 17:00 lichten we voor de laatste keer het anker en hijsen de zeilen. Koers 0 graden, pal N, richting Split. Uiteindelijk laat de wind ons dit laatste stukje nog in de steek, zodat we op de motor de haven van Split bereiken.

Kremena (Lastovo) – ACI Palmižana

’s Ochtends waait er een stevige Bura, die me al om 06:00 uit bed krijgt. De baai is goed beschut, maar toch is de deining onrustig en dat bevalt me niets. Om 08:00 uur por ik iedereen wakker, en we maken dat we wegkomen. Niet ongelukkig, omdat we immers vandaag wel weer dat hele eind terugmoeten. Met ruim 20 knopen wind en 7 knopen snelheid stuiven we over het water, koers 330 graden (NNW), totdat…. Om 09:00 uur de wind compleet gaat liggen. Dat is nou typisch Adriatische Zee, en het is één van de redenen waarom ik er graag zeil. Altijd weer verrassingen.

Een uur lang dobberen we kalmpjes aan vooruit, totdat er iets na tienen een zacht windje uit NW opsteekt. Daar is de Tramontana weer! Eerst heel zachtjes, maar al snel toenemend. Nadat we Korčula weer gepasseerd zijn neemt de Tramontana nog verder toe, ook nu weer ruim 20 knopen. We besluiten niet weer het risico van een nacht zonder nachtrust te nemen, dus Hvar laten we rechts liggen. Een mijl verderop varen we de ACI Marina in Palmižana binnen. Een leuk haventje en erg rustig. Extra leuk als onze (Duitse) buurman pardoes in het water valt wanneer hij in z’n bijbootje wil klimmen… ’s Avonds heerlijk gegeten bij Restaurant Meneghello.

© 2020 Sailing in Croatia

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑