A history of sailing trips

Tag: Dubrovnik

Via Lastovo naar Dubrovnik 2009 Route

In september 2009 hebben we twee weken gezeild langs de Kroatische kust. Het schip was een Bénéteau Oceanis 323 en de volledige route vind je hieronder.

In totaal hebben we ongeveer 335 zeemijl afgelegd. Vanuit Split via Brač en Korčula naar Lastovo, vervolgens door naar de Elaphite Eilanden en Dubrovnik. Daarna zijn we op ons gemak via Mljet, Korčula, Hvar en Vis teruggezeild naar Trogir en uiteindelijk weer naar Split. We hebben weer enkele nieuwe plaatsen aangedaan en enkele (ook minder prettige) ontdekkingen gedaan op bekende plaatsen. We hebben 9 nachten aan ons anker (of een boei) gelegen en 4 nachten in een haven doorgebracht.

Het weer was erg goed, we hadden iedere dag volop zon en temperaturen tot 30 graden Celsius en hoger. Halverwege de trip hebben we één dag slecht weer gehad, met regen- en onweersbuien. En de Bura-wind had nog een mooie uitsmijter voor ons. We hebben vooral Bura (Noord-Oost) en Tramontana (Noord-West) wind gehad, maar ook wat Jugo (Zuid-Oost). De zeewatertemperatuur was 24 – 25 graden Celsius – heerlijk om te zwemmen.

Begin september is het ’s avonds vroeg donker (uiterlijk 20:00 uur). De temperatuur daalde ’s nachts tot zo’n 20 graden Celsius. Verder was het in de populaire havens en de baaien nog behoorlijk druk.

Dubrovnik – Šipanska Luka (Šipan)

’s Ochtends doen we eerst nog wat boodschappen en maken op ons gemak de boot klaar voor vertrek. We drinken ook nog een stevige espresso in het restaurant aan de steiger. Voor vandaag is er Jugo voorspeld, zuidoostelijke wind, 4 tot 12 knopen. Dat is perfect voor ons, omdat we op het meest zuidelijke punt van deze reis gekomen zijn.

Rond 10:30 uur gaan de lijnen los en varen we de jachthaven uit. We draaien de Rijeka Dubrovačka op en gaan stroomafwaarts. Zodra we in de baai van Gruž zijn, hijsen we de zeilen. Er staat een briesje van 8 knopen, uit zuidelijke tot zuidoostelijke richting. We varen de baai uit naar open zee en verleggen onze koers iets naar het westen. De daaropvolgende uren ploegen we gestaag langs de eilanden Koločep en Lopud. Na Rt Kuk varen we een meer noordwestelijke koers langs het eiland Šipan. Tegen 14:00 uur varen we weer door Prolaz Harpoti en na het strijken van de zeilen meren we af in de haven van Šipanska Luka. Het is er redelijk rustig, zeker als later in de middag de wind iets gaat liggen. ’s Avonds zitten we nog een paar uur heerlijk in de cockpit met een hapje en een drankje.

Šipanska Luka (Šipan) – Dubrovnik

Vandaag doen we rustig aan. Het weerbericht voorspelt zuidwestelijke wind die later naar zuid-oost zal draaien. Rond 10:30 hebben we het anker gelicht en zijn we door Prolaz Harpoti weer naar open zee gevaren. Daar hebben we de zeilen gehesen in 8 knopen wind. Eerst hebben we een flinke slag op koers 210 gemaakt, verder de zee op. Zodra we peilden dat de punt van het eiland Lopud (Rt Kuk) bezeild was zijn we overstag gegaan, en verder op koers 120. Op die manier passeren we de eilanden Lopud en Koločep. Tussen Rt Bezdanj en het eilandje Grebeni door varen we Velika Vrata in, en langs het eilandje Daksa bereiken we de ingang van de Rijeka Dubrovačka bij de Franjo Tudjman brug. Na een paar mijl bereiken we de jachthaven van Dubrovnik, maar eerst maken we nog een korte tankstop. Rond 15:00 uur meren we ons schip af in de jachthaven. De rest van de middag krijgen de boot en wijzelf een schoonmaakbeurt, en ’s avonds bezoeken we Dubrovnik. Het lijkt wel alsof dat iedere keer dat we het bezoeken nog drukker is geworden dan de vorige keer. Er liggen dan ook drie grote cruiseschepen voor de kust en in de haven.

Naar Malta 2008 Route

Een iets andere benadering dit keer. We namen deel aan een offshore cruise georganiseerd door Ultra Sailing. De reis ging vanuit Split (Kroatië) via diverse Italiaanse havens naar Valletta op Malta, en ook weer terug. De totaal afgelegde afstand was ruim 1.100 zeemijl, zo’n 2.000 kilometer.

Een dergelijke reis vraagt om een ander schip. Onze keuze was een Bénéteau 50. Een zeer goed en stabiel schip met alle voorzieningen die noodzakelijk zijn voor een reis als deze. De door ons gevolgde route kun je hier vinden. We hadden een bemanning van 9 koppen, inclusief een professionele schipper met ervaring in deze gebieden. Zelf was ik een van de teamleiders. We zijn twee weken onderweg geweest.

Dubrovnik – het einde…

We hebben nog één dag voor onze reis terug naar Split. Maar de weersvoorspellingen zien er hetzelfde uit als gisteren, en ook als we naar buiten kijken worden we niet vrolijk. Deze fantastische zeilreis eindigt dus hier in Dubrovnik. We reizen over land terug naar Split.

Storm op de Adriatische Zee

Onze wacht van 0100 – 0300 is extreem rustig. Prettig zeilweer, nauwelijks scheepvaart, een kalme zee en een maanverlichte heldere nacht.

Als we opstaan voor onze ochtendwacht van 0700 – 0900 zijn de omstandigheden drastisch veranderd. Eén van mijn bemanningsleden vraagt zelfs vertwijfeld aan de vorige wacht wat ze met ons prachtige weer gedaan hebben! We hebben net daarvoor Capo Santa Maria de Leuca gerond. De golven bereiken inmiddels een hoogte van ruim 2 meter (4 op de schaal van Douglas). De wind is toegenomen tot 25 – 35 knopen (rond de 7 Beaufort). Het is duidelijk dat de voorspelde storm op de Adriatische Zee iets eerder is gekomen dan voorspeld.

Het wordt een dag van hard werken. Gedurende de dag worden de omstandigheden nog slechter. De golven bereiken hoogtes tot 6 meter (6 op de Douglas schaal) de wind neemt toe tot 8 Beaufort, met windstoten tot 42 knopen (9 Beaufort). We zeilen zonder grootzeil en met alleen een kleine stormfok. Maar daarmee halen we nog steeds tweecijferige snelheden – de gemiddelde snelheid over de hele dag ligt boven de 9 knopen. Onze recordsnelheid is zelfs 18,4 knopen (surfend van een golf). Dat is iets meer dan 34 kilometer per uur, een ongelofelijke snelheid voor een boot van deze lengte en gewicht.

Ik weet niet of het met de storm te maken heeft, maar gedurende deze dag krijgen we minstens tien keer bezoek van dolfijnen. Ik heb helaas niet zo heel veel tijd om daar aandacht aan te schenken. Niet alle bemanningsleden kunnen in deze weersomstandigheden het schip besturen, en de schipper en ik wisselen elkaar dus regelmatig af. Fysiek is het geen zwaar werk, maar wel vermoeiend vanwege de voortdurende concentratie die vereist is.

Tegen 1930 weten we dat we in de buurt zijn van Cavtat, de meest zuidelijke stad van Kroatië. Maar we kunnen ‘m niet vinden… Er zijn weinig lichtbakens langs dit deel van de kust, het is donker en het regent. Door de hoge golven verdwijnt de kust ook voortdurend uit het zicht als we in een golfdal zitten. We vinden de situatie te gevaarlijk om deze lastige haveningang te bereiken, en besluiten om door te varen naar Dubrovnik.

Rond 2030 hebben we Dubrovnik in zicht. Maar ook hier kost het moeite om de juiste lichtbakens te vinden die de ingang van de haven markeren, en het is oppassen voor de rotsketen die vlak voor de kust ligt. Maar om 2000 varen we Velika Vrata in en zeilen tussen Rat Bezdanj en het eiland Grebeni door. Ongeveer 15 minuten later varen we onder de beroemde brug door.

We arriveren om 2130 in de ACI Marina Dubrovnik. Niemand reageerde op onze oproepen via VHF, en ook toen we opbelden vanaf onze mobiele telefoons werd er niet opgenomen. Dus kiezen we zelf maar een plaatsje uit in de haven en meren de boot daar af. Terug op Kroatische bodem. Tijd voor een warme douche en een lange nachtrust…

Dubrovnik v.v. 2004 Route

Het was een avontuur, onze eerste zelfstandige charter nadat we twee jaar lang met de zeilschool op pad waren geweest. Zeer leerzaam. En we hebben, ondanks het mindere weer, prachtig gezeild. Onderstaand de route die we in deze twee weken hebben afgelegd.

Dubrovnik – Pomena

Al voor 10:00 uur verlaten we de jachthaven van Dubrovnik. Zodra we de riviermonding uit zijn kunnen de zeilen omhoog. De wind is 10 – 15 knopen uit NW richting. We kiezen de zuidelijke route om Mljet. Rond de middag draait de wind iets naar W en neemt licht toe. We varen al laverend verder in westelijke richting met een vaartje van 7 – 8 knopen.

In de loop van de middag neemt de wind verder toe naar 20 – 35 knopen uit NW. Dat is wel iets meer dan de 10 – 12 knopen die voorspeld zijn! Er komt ook een stevige deining te staan. We nemen de fok deels in en leggen een reef in het grootzeil. Al met al wordt het nog aardig boksen tegen wind en deining. Rond 19:30 uur arriveren we in Pomena. De ligplaatsen bij het hotel zijn vol. Gelukkig maar, want de baai achter het hotel is werkelijk een fantastische ankerplaats. We zitten tot diep in de nacht in de cockpit, en ’s nachts slaap ik daar ook. Nergens is de sterrenhemel mooier dan op zee!

Dubrovnik

We blijven twee dagen in de jachthaven, en gebruiken die tijd om Dubrovnik te bekijken. De ACI Marina Dubrovnik ligt bij een prachtige villa met mooie, maar ietwat verwaarloosde tuinen.

Korčula – Dubrovnik

In eerste instantie ziet het er vandaag prima uit. Lekker zonnig en ongeveer 10 knopen wind uit NW richting. Rond 10 uur verlaten we de jachthaven van Korčula en varen in ZO richting. Na enkele uren gaat de wind echter liggen. Rond 15:30 uur steekt er opnieuw een licht briesje op uit NW richting. Grootzeil en blister gaan omhoog en al snel maken we weer ruim 4 knopen snelheid. Het feest duurt echter niet lang, de zeilen hangen weer slap en de motor gaat aan. We besluiten om in één ruk door te varen naar Dubrovnik. Rond 19:30 uur naderen we de monding van de Rijeka Dubrovacka, met de prachtige brug. Van hier is het nog ongeveer 2 zeemijl naar de jachthaven in Komolac. Net voor donker om 20:15 uur zijn we binnen.

© 2020 Sailing in Croatia

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑