Als we ’s ochtends wakker worden is het rustig. De barometer staat nog steeds laag (981) maar er is een zonnetje en nauwelijks wind. Omdat de langere termijn weersverwachting voor het noordelijk kustgebied niet zo gunstig is, besluiten we ons weer in Z richting te begeven.

Rond 10:00 bevinden we ons in het smalle kanaal tussen Kornati en Katina. Voorzichtig manoeuvreren met een gangetje van maximaal 2 knopen, want het is op sommige plaatsen minder dan 3 meter diep en wij hebben een diepgang van 1,80 meter. Volgens de Pilot Guide moeten we de kant van Kornati houden. Dat klopt aardig, behalve in de laatste bocht… Ik zie de dieptemeter snel teruglopen van 5 naar 2 meter. In een snelle reactie druk ik de gashendel vol achteruit. Tegelijkertijd gooi ik het roer om naar bakboord, richting open water.

Eventjes horen we een schurend geluid en wordt de boot iets opgetild. Mijn hart slaat een slag over. Komen we vast te zitten? Welke schade lopen we op? Het duurt gelukkig maar een fractie van een seconde, dan zijn we over de ‘drempel’ en glijden dieper water in. Een snelle inspectie onder de vloerpanelen in de kajuit laat zien dat we geen water maken. Ik haal opgelucht datum. Bij eerste gelegenheid inspecteren we de onderkant van de kiel. Een aardige kras, maar duidelijk niet de eerste en waarschijnlijk ook niet de laatste.

Thomas Siffer heeft ooit geschreven dat iedere zeiler die zegt dat ‘ie nog nooit aan de grond is gelopen, een leugenaar is. En anders zal het nog gebeuren… Eindelijk hoor ik er ook bij.

De schrik is snel vergeten als we ten NO van Žut gezelschap krijgen van 3 dolfijnen. Ze blijven geruime tijd in de buurt. Dat is al de tweede ontmoeting! En de dolfijnen brengen ook iets anders mee: de wind. Op een briesje van 6 – 8 knopen uit richtingen variërend tussen ZW en NW varen we in NO richting naar Murter. In de Murtersko More staat echter een stevige deining. Daardoor wordt het alsnog een zware en oncomfortabele middag. Tegen het einde van de middag komt Tribunj in zicht en rond 18:00 uur leggen we het schip op een van de laatste vrije plekjes in de jachthaven van Tribunj. ’s Avonds kijken we even rond in het stadje, maar neem maar van me aan dat je daar snel uitgekeken bent.